Dla wielu studentów praca dyplomowa to klasyczne 3 × Z: zakuć, zaliczyć, zapomnieć.Ostatni kamień milowy przed „ziemią obiecaną” i wolnością od akademickiej udręki. Albo mniej dramatycznie, po prostu ostatni duży obowiązek na studiach, który trzeba odhaczyć, zamiast początek czegoś większego.

„Pisz codziennie” to jedna z najczęściej powtarzanych rad dotyczących pisania pracy licencjackiej i magisterskiej. Brzmi rozsądnie, motywująco i… niestety bardzo często prowadzi do codziennej frustracji. Nie dlatego, że studenci są leniwi, ale dlatego, że to rada oderwana od realnego procesu pisania pracy akademickiej.

Wielu studentów zaczyna pisanie pracy licencjackiej lub magisterskiej z przekonaniem, że inni po prostu „potrafią pisać”, mają talent, lekkość pióra, łatwość formułowania myśli.

Problem, z którym mierzy się większość studentów piszących prace akademickie, wcale nie polega na tym, że „nie potrafią pisać”. Najczęściej problem jest znacznie prostszy, zwyczajnie nie wiadomo, od czego zacząć.